|
Nogal wat katten krijgen in hun leven een keer een
blaasontsteking.
Dan zit de kat veelvuldig op de bak, graaft zich een ongeluk en
zit voortdurend te persen. Vaak is het kleine beetje urine dat
hij of zij uitperst bloederig. Dit is vervelend, maar niet dramatisch;
u moet op het eerstvolgende spreekuur even bij ons komen met het
slachtoffer; dan maken we hem of haar weer beter.
Soms zit de kat alleen maar op de bak te persen, maar komt er
niets.
Dan kan uw kater (het zijn altijd katers!) verstopt zitten. Wat
is er gebeurd? Er is blaasgruis in de urine ontstaan, dat samen
met afgestorven blaaswandcellen een propje gevormd heeft dat in
het nauwe gedeelte van de urineleider (in de penis) is vastgelopen
– als een kurk op een fles. De kat kan nu helemaal niet
meer plassen (gek genoeg noemen dierenartsen dat een “plaskater”).
De nieren maken aanvankelijk nog wel braaf urine, die naar de
urineblaas wordt afgevoerd. Het gevolg is dat de blaas steeds
groter wordt en de druk in de blaas oploopt. Het gevolg daarvan
is weer dat de nieren de urine niet meer aan de blaas kwijt kunnen
raken; de nieren stoppen met hun ontgiftende werking en de kat
begint een acute niervergiftiging te krijgen.
Binnen een dag na het verstoppen wordt de kater sloom, hij gaat
braken, de temperatuur daalt en de kat sterft na 2 tot 3 dagen.
We spreken hier dus over één van de meest gevaarlijke
aandoeningen die bij een kater mogelijk zijn!
(bij poezen komt het nooit voor, omdat de urine-afvoergang van
een poes veel wijder en elastischer is). U moet dus, als u merkt
dat uw kat niet meer plast, altijd zo snel mogelijk naar uw dierenarts
of diens vervanger!
Extra verwarrend is dat het soms moeilijk is om te onderscheiden
of uw kat heel vaak hele kleine beetjes plast (alleen blaasontsteking)
of dat er helemaal niets meer uitkomt (plaskater!). In dat geval
moet u altijd het zekere voor het onzekere nemen en een dierenarts
opzoeken.
De dierenarts gaat proberen de verstopping op te heffen met een
klein metalen kathetertje. Soms lukt dat, soms niet.
Als het lukt moet de kat verder tegen de ontsteking behandeld
worden en in het vervolg, de rest van zijn leven, speciaal blaasgruisdieet
voorgezet krijgen; er is een grote kans dat het probleem niet
meer terugkomt.
Als er toch recidive optreedt of als het niet lukt om de verstopping
op te heffen, blijft er redelijkerwijze maar een oplossing over:
een operatie.
Die operatie heet heel toepasselijk: penisamputatie. Dat klinkt
niet zo vrolijk, maar het is de enige manier om uw kat te redden
en psychische schade loopt hij er echt niet van op, dus het lijkt
erger dan het is………
De operatie
De operatie is precisiewerk, en daarmee een kolfje naar de hand
van dokter Geerling, die het – technisch gesproken –
een uitdaging vindt om weer een mooi werkstukje af te leveren.
De resultaten zijn uitstekend te noemen; slechts sporadisch (bij
2 % van de gevallen) gaat er iets mis. Daarbij moet wel opgemerkt
worden dat wanneer het mis gaat (hartstilstand tijdens de operatie
t.g.v. niervergiftiging, wondinfecties en necrose na de operatie)
dat bijna altijd tot de dood van de kat leidt, maar gezien het
feit dat hij zonder operatie sowieso zou overlijden is dat getal
van 1 op 50 toch gunstig, hoe onaangenaam het ook is als het uitgerekend
uw kat betreft…...
De operatie bestaat er uit dat we de penis – bij katers
toch al niet zo indrukwekkend – verwijderen; het gedeelte
van de urineleider dat wijd is hechten we aan de huid, vlak onder
de anus, zodat de kater als een volwaardige transsexueel uit de
operatie tevoorschijn komt (zie foto’s).
De blaasspier (sfincter) blijft intact, zodat de kater gewoon
zindelijk blijft;
Het enige verschil is dat hij in de toekomst (vrijwel) geen kans
meer heeft op verstopping – en als het haar weer is aangegroeid
moet u 3 keer kijken om te zien dat het toch echt ooit een kater
geweest is…....
Het is dus een zeer dankbare operatie, want hij redt levens!
Wij houden de kat altijd een paar dagen; hij moet intensief nabehandeld
worden.
|